Steun ons en help Nederland vooruit

donderdag 4 januari 2018

Gesprek met Frank de Pont (burger)raadslid en kandidaat raadslid

Frank de Pont, 48 jaar, spreekt even bevlogen over zijn werk in de toegepaste natuurkunde als over zijn interesse in maatschappelijke ontwikkelingen. ”Ik had altijd al een brede belangstelling en zocht daarin naar diepgang, wilde weten wat ikzelf nou echt vond van bepaalde maatschappelijke situaties.” Die drang naar inzicht zette hem ertoe aan, naast zijn baan als werktuigbouwkundige Nederlands Recht te gaan studeren. Deze studie wakkerde zijn behoefte zijn mening scherp te leren onderbouwen en maatschappelijk daadwerkelijk iets bij te dragen, enorm aan, een behoefte die hem bijna vanzelf bij D66 bracht. Transparante besluitvormingsprocessen, verbroedering, vooroordelen wegnemen, iemand anders in het licht zetten, zijn voor hem belangrijke aandachtpunten.

Politieke ambitie
Na een eerste periode van oriëntatie in de politiek aanvaardt Frank een functie als bestuurslid en campagneleider. Ruim twee jaar geleden is hij beëdigd als burgerraadslid van de fractie D66 Gouda. Een burgerraadslid is een benoemd, dus niet gekozen lid van de gemeenteraadsfractie. In de praktijk betekent dit dat een burgerraadslid deelneemt aan zowel verkennende raadsvergaderingen als aan de debatten, maar niet deelneemt aan de besluitvormende vergaderingen.
Als burgerraadslid ervaart Frank het belang van debatvaardigheden en de toegevoegde waarde van samenwerken in een team. “Je vult elkaar aan en komt samen tot oplossingen. Je hoeft dus niet helemaal alleen tot sluitende redenaties te komen om een positieve bijdrage te leveren. In het begin is het heel spannend, maar uiteindelijk ervaar je dat je als raadslid echt iets teweeg kunt brengen”, aldus Frank. Inmiddels zijn twee door hem voorbereide amendementen aangenomen, het ene amendement betreft het borgen van lastenverlichting op het gebied van afvalscheiding en het andere het leggen van meer nadruk op vergroening binnen de grondnota.

Een aantal thema’s belicht
Frank heeft een duidelijke visie op arbeid, onderwijs en cultuur en wil zich hier de komende jaren voor inzetten.
Waardering voor arbeid
Frank vindt het grote aantal personeelsleden dat via payroll werkt, zoals in de zorgverlening, zorgwekkend. Deze constructie neemt de mensen en hun inspanningen eigenlijk niet serieus, vindt hij. Het brengt met zich mee dat er onvoldoende in personeel wordt geïnvesteerd, wat zich op termijn gaat wreken. Ook het onderwaarderen van onbetaalde arbeid, zoals de opvoeding van kinderen, stuit hem tegen de borst, omdat het de schijn wekt dat iemand niet bijdraagt.
Een leven lang leren als uitgangspunt
Ook op het terrein van het onderwijs is een andere mindset nodig. De organisatie is te strak en de nadruk ligt in verhouding tot de aandacht voor ontwikkeling, te sterk op presteren. Jongeren krijgen te weinig ruimte keuzes uit te stellen en de mogelijkheden voor om- of bijscholing moeten voor iedereen toegankelijker worden gemaakt. Frank: “Het principe van een leven lang leren moet niet alleen eenvoudiger te realiseren zijn, maar ook gestimuleerd worden.”
Cultuur als bindmiddel
Cultuur kan mensen verbinden, net als sport. Toch worden beide verschillend gefaciliteerd. Dat zou volgens Frank niet zo moeten zijn: “Op cultuur is te veel bezuinigd. Minder subsidie betekent niet alleen dat cultuur voor mensen met een kleine beurs onbereikbaar wordt, maar ook dat het aanbod zich beperkt tot het algemeen gewaardeerde, de mainstream, waardoor je ook weer groepen uitsluit. Alles bij elkaar werkt bezuinigen op cultuur beperkend. Cultuur en sport moeten gelijkwaardig worden behandeld.”

Frank wil mensen leren ‘vissen’
Frank voelt zich thuis bij D66. Het gezamenlijk optrekken, de flexibiliteit in denken en de richtingwijzers spreken hem aan. Hij noemt zichzelf een D66’er op de linkerflank. Dat licht hij toe aan de hand van het Chinese spreekwoord ‘geef een man een vis en hij heeft eten voor één dag, leer een man vissen en hij heeft eten voor heel zijn leven.’  Van de mensen die kunnen vissen, zijn er volgens Frank twee soorten: aan de ene kant de mensen die zoveel mogelijk vis vangen en daarvan alleen diegenen die iets voor hen doen, vis geven en aan de andere kant de mensen die hun vis inzetten om anderen de ruimte te bieden, te leren vissen. Frank wil tot deze tweede groep behoren. Ook mensen die niet vissen, maar wel prachtig vistuig kunnen maken, bijvoorbeeld de kunstenaars en mensen die niet kunnen vissen, hebben vis nodig.

Tot slot
Franks brede interesse, zijn pleidooi voor transparantie, voor ruimte voor de understream in cultuur en onderwijs en eigenlijk in onze hele maatschappij zien we terug in zijn smaak voor muziek, film en literatuur. Hij is een (bas)gitarist, speelt met enige regelmaat in een band, houdt van Indie, wat staat voor independent. In zijn favoriete film The Matrix worden vragen gesteld over de wereld waarin je leeft, wat is werkelijkheid en wat is illusie? Een boek dat hem fascineert, is Jezus van Nazaret. In dit boek schetst Paul Verhoeven op grond van vele jaren onderzoek een diametraal beeld van Jezus als historische figuur.

Frank groeit op in Hoofddorp en vertrekt na zijn middelbareschooltijd naar Enschede om aan de Universiteit Twente werktuigbouwkunde te studeren. Na afronding van zijn studie blijft hij nog enkele jaren in Twente wonen en werken. Uiteindelijk vindt hij een baan bij Comsol, gevestigd in Zoetermeer en verhuist hij met zijn gezin naar Gouda, voor zijn werk een prima uitvalsbasis. Frank: “Gaandeweg heb ik mijn hart aan Gouda verpand.”
Wegens het vertrek van Daphne Bergman is Frank vanaf 15 januari – in elk geval tot 21 maart – volwaardig raadslid. Dit is een mooie kans voor hem zijn wens te realiseren, nog duidelijker bij te dragen aan de Goudse politiek en daarmee aan de kwaliteit van het leven van alle Gouwenaren.